Veel mensen, maar ook bedrijven, steken geld en tijd in uitvindingen die al eens eerder door een ander zijn gedaan. Dit fenomeen staat bekend als ‘het wiel opnieuw uitvinden’. Dit betekent niet alleen het verlies van tijd en geld, maar uiteindelijk een grote teleurstelling en een kans op inbreuk op de octrooirechten van een ander. Stelt u zichzelf daarom altijd eerst de vraag: "Waarom hebben al die miljoenen mensen die nu leven of vroeger geleefd hebben, dit idee niet eerder gehad?". Is mijn idee al eerder (elders in de wereld) door een ander uitgewerkt en misschien al geoctrooieerd?
De cruciale vraag is dus steeds: "is het idee of de vinding echt totaal nieuw?"

De geschiedenis heeft aangetoond dat een uitvinder van een onderdeel van een apparaat vaak beter af is dan iemand die totaal iets nieuws bedenkt. Het verbeteren van een bestaand apparaat heeft namelijk het voordeel dat er al een verkoopkanaal is en dat er kennelijk al behoefte aan iets dergelijks bestaat. Een nieuw product moet zich nog maar bewijzen, de behoefte is niet altijd op voorhand duidelijk. Een detail-uitvinding kan echter in conflict komen met onderdelen van het bestaand octrooi rond de hoofd-uitvinding. Hoe nu één en ander in een dergelijk geval aangepakt kan worden, leest u verder op in deze gids.

Het leuke van uitvindingen is dat iedereen die enigszins creatief is de kans heeft de 'hoofdprijs' te winnen, puur omdat hij of zij een geweldig idee krijgt. Soms is het even zoeken geweest, soms is het 'alsof het idee zomaar ontstond'. Door de eeuwen heen zijn uitvindingen gedaan waar we niet meer bij stil staan, maar die het leven behoorlijk veranderd hebben. Denk maar aan oude zaken als: het schrift, het fameuze wiel, glas, de thermometer, de microscoop, de klok. Allemaal zaken die nu 'gewoon' zijn, maar alle bedacht en gemaakt door iemand die het als eerste bedacht, dus het gewaardeerde product van een uitvinder. Vaak zijn die personen uit de vroegere eeuwen volledig onbekend en misschien arm gestorven. Latere uitvinders waren vaak gelukkiger; de uitvinders van de naaimachine, het dynamiet, de dieselmotor of de foto, verwierven destijds allemaal grote faam.
Hoewel al in 1589 een octrooi in Nederland werd verleend, kwamen de (inter-)nationale regels om de belangen van de uitvinders te beschermen er pas echt in het begin van de twintigste eeuw. Die bescherming moet de uitvinder natuurlijk wel tijdig verwerven. Uitvinders die baat hadden (of hebben) bij een goede bescherming zijn onder andere de vaders van de volgende uitvindingen: de pacemaker, de balpen, de transistor, de workmate en de microprocessor (chip), de CD-speler en veel varianten op het gebied van informatiedragers.
Uitvindingen lijken steeds ingewikkelder te worden, vaak het resultaat van langdurig zoeken door R&D-mensen van de grote bedrijven. Maar er is nog steeds ruimte voor de gewone particulier, de uitvinder die door origineel en praktisch denken en marktgericht handelen, een uitvinding kan doen die van grote maatschappelijke betekenis is.